میدونی چرا همه ی دنیا با ما مشکل دارن؟آخه به ما حسودیشون میشه.از اینکه می بین ما وسط عشق و حالیم
دارن می ترکن.حالا هی با هم دعوا می کنن که ما می خوایم بریم اونجا.(الکی انرژی هسته ای رو بهونه می کنن)
آقا ما می خوایم با انرژی هسته ای دوتا لامپ مهتابی روشن کنیم به شما چه؟
ما که می دونیم اونا می خوان بیان مثل ما بشن تا برن بهشت.
اینجا تو دنیای ما چیزایی به آدم یاد میدن که اونجا نیست.مثلا"بهمون یاد میدن که همه ی رنگها زشتند بجز سیاه،
یادمون دادن هر لبخندی حرومه و گریه واجب،بهمون آموزش دادن که همه با هم برابرند بجز بعضیا.
فهمیدیم که موسیقی حرامِ.اگه گوش کنیم میریم جهنم.اگه چیزی یاد گرفتیم نباید به کسی بگیم،آخه...
اگه می خوایم بریم بهشت باید وقتی همسایه واسه دخترش تولد گرفت زود زنگ بزنیم به...
یادمون دادن که اگه زیباهارو ببینیم گناه داره اما اگه نبینیم اونجا بهمون حوری میدن.
اینجا میگن همه ی فکرو خیالای بد از بی کاریه،واسه همین همه ی مارو گذاشتن سرِ کار.
آخ چه دنیای قشنگی داریم ما.
من موندم با اینهمه کار خوب که بلدیم و یادمون دادن یهو همین الان نیوفتیم وسط بهشت؟؟!!

در جایی گفته ام:"اگر در صحنه نیستی،هر کجا که می خواهی باش."

هدف اینست که در صحنه نباشی،دیگر هر کجا که خواهی باش.و اگر در آنجا

که باید شاهد باشی و حاضر،اما نیستی،هر کجا که خواهی باش:"چه به شراب

نشسته باشی و چه به نماز ایستاده باشی"،هر دو یکی است.

برای استحمار کردن ،همیشه تو را به زشتی ها دعوت نمی کنند که نفرت

زشتی ها تو را فراری بدهد و متوجه آنجایی بکند که باید به آنجا متوجه شوی.

گاه تو را دعوت می کنند به "زیبایی ها"برای کشتن یک حق بزرگ،حق یک جامعه،

یک انسان.گاه دعوتت می کنند که سرگرم یک حق دیگر باشی و یک حق محق

دیگر را می کشند.

                                                                            "دکتر شریعتی"